Nazwa: Fiołek trójbarwny - Viola tricolor L. [4]

Angielska nazwa: wilde pansy [3]

Inna nazwa: Bratek polny [2], bratki [4]

Rodzina: Fiołkowate - Violaceae


Fiołek trójbarwny Viola tricolor

Fiołek trójbarwny

Morfologia:

Wysokość: 10-30 cm [2].

Kwiaty: długoszypułkowe, symetrii grzbiecistej, wyrastają w pachwinach liści. Korona 5-płatkowa, górne płatki są fioletowe, dwa boczne i dolny żółtobiałe [1]. Kwiaty mogą być jednobarwne [4]. Dolny płatek jest największy i tworzy zielonawą ostrogę [1]. Płatki korony dłuższe od działek kielicha [2].

Owoce: podłużnie jajowata, pękająca torebka [2].

Łodyga: pełna, okrągławokanciasta, wzniesiona, słabo owłosiona i zielona, rozgałęziająca się [1-3].

Liście: długoogonkowe, jajowate lub lancetowate, o brzegach ząbkowanych. Przylistki (zwykle 2) są pierzaste i nieraz dłuższe od ogonka liściowego. Ulistnienie skrętoległe [1,2].

Nasiona: drobne, żółto-brunatne [3]

Korzenie:


Biologia

Długość życia rośliny: roślina jednoroczna lub dwuletnia [2,3].

Pokrój: roślina zielna.

Kwitnienie: maj-wrzesień (V-IX) [2,4].

Rozmnażanie:.


Ekologia:

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Strefa klimatu umiarkowanego, Azja, Ameryka Północna, północna Afryka, Europa i Syberia [1,2,3]

Siedliska: pola, przydroża, ugory, miedze, łąki, słoneczne zbocza [1,2].

Fiołek trójbarwny uznawany jest w uprawie jako chwast [4].


Zastosowanie:

Roślina lecznicza[3], lecznictwo ludowe[4].

Surowiec zielarski:

Ziele fiołka trójbarwnego - Herba Violae tricoloris [1,4] syn. Herba Jaceae, synonim bratki polne.

Zbiór surowca zielarskiego:

Surowiec stanowią kwitnące i ulistnione pędy fiołka trójbarwnego [1,3,4].

Informacje dotyczące surowca zielarskiego:

Surowiec był opisany w FP III.

Skład chemiczny surowca zielarskiego:

Związki flawonoidowe (rutyna (witamina P), kwercetyna), barwnik antocyjanowy (wiolanina), karotenoidy (wiolaksantyna, zeaksantyna, betakaroten), śluzy, olejek eteryczny, saponiny, sole mineralne, garbniki [zbiorcze 1,3,4].

Działanie surowca zielarskiego:

Oczyszczające (m.in. ze szkodliwych produktów przemiany materii), regulujące trawienie, poprawia przemianę materii, wykrztuśne, napotnie i moczopędne [1,3,4]. Flawonoidy (rutyna) oraz barwniki antocyjanowe zawarte w surowcu posiadają właściwości uszczelniające ściany naczyń włosowatych [1,3]. Ziele fiołka stosowane jest również przy kruchych naczyniach krwionośnych, wylewach podskórnych i miażdżycy naczyń [3].

Forma stosowania: napary i odwary przy schorzeniach dróg moczowych, problemach z oddawaniem moczu, problemach z zapaleniem kłębków nerkowych, moczowodów, pęcherza moczowego, kamicy nerkowej, przy obrzękach spowodowanych niewydolnością nerek, problemach skórnych (egzema, trądzik i pęknięć) i w wadliwej przemianie materii [3].

Forma stosowania:

Z bratków przyrządza się odwary, do których można dodać malin i rumianku. Odwary te stosowane są przy przeziębieniach, grypie, gorączkach, rumieniu, wysypkach skórnych, wybroczynach i odrze. Do sporządzania odwaru należy użyć po jednej łyżce bratków, malin i rumianku, dwóch szklanek wrzątku. Sporządzone odwary pije się po pół szklanki co 2 godziny.

Bratki w połączeniu z bzem i rutą zaleca się dla osób starszych mających problemy z przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Odwar sporządza się z 2 części bratków, 2 części kwiatu bzu czarnego i 1 części ruty. Sporządzoną mieszankę zalewa się wrzątkiem i pije po szklance rano i wieczorem[4].

Leki/Suplementy/Mieszanki:

  • Degrosan - Species metabolicae - mieszanka ziołowa.
  • Rektosan - Species antihaemorrhoidales - mieszanka ziołowa.

Ciekawostki

Do celów leczniczych można użyć także bratków ogrodowych [4]


Zdjęcia:

Fiołek trójbarwny Viola tricolor

Fiołek trójbarwny


Odmiany i gatunki pokrewne:

bratki na kwietnikuBratek ogrodowy Viola xwittrockiana Gems. - roślina ozdobna
Fiołek pachnącyFiołek pachnący Viola odorata L. - roślina ozdobna i lecznicza
Fiołek polnyFiołek polny Viola arvensis Murray

Źródło:
  1. Walewski W. 1985. Towaroznawstwo zielarskie. PZWL, Warszawa.
  2. Olechnowicz-Stępień W., Lamer-Zarawska E. 1992. Rośliny lecznicze stosowane u dzieci. PZWL, Warszawa.
  3. Lewkowicz-Mosiej T. 2003. Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa.
  4. Muszyński J. 1956. Roślinne leki ludowe. Ludowa Spółdzielnia wydawnicza, Warszawa.

Logo internetowy ogród
Data publikacji: 16.5.2017
Data modyfikacji: 16.5.2017
Status: Artykuł otwarty - treść może ulec zmianie w każdej chwili

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka)

Skomentuj jako pierwszy