Sinningia Sinningia speciosa (Lodd.) Hiern

Nazwa: Siningia - Sinningia speciosa (Lodd.) Hiern [2]

Inne nazwy: Gloksynia, Sinningia hybrida [1]

Rodzina: Ostrojowate - Gesneriaceae[2]


Gloksynia Sinningia speciosa

Gloksynia

Morfologia

Wysokość: .

Kwiaty: dzwonkowato-rurkowate, aksamitnie owłosione, barwy (w zależności od odmiany) białej, różowej, czerwonej, fioletowej [1] .

Owoce: .

Łodyga: wyrasta z bulwy[1].

Liście: duże, owłosione[1].

Nasiona:

Kłącze:

Korzenie:

Inne cechy:


Biologia

Długość życia rośliny: .

Pokrój: bylina cebulowa [1].

Kwitnienie: podczas lata, czasami do jesieni [1].

Rozmnażanie: generatywnie poprzez nasiona [1].


Ekologia

Pochodzenie: Środkowa Ameryka

Zasięg terytorialny:

Siedliska:


Uprawa

Stanowisko: półcieniste [1]

Podłoże: przepuszczalne, z dużą ilością torfu, próchniczne, o odczynie obojętnym [1] .

Nawadnianie: średnie, jednak podczas kwitnienie należy obficie gloksynię podlewać. Należy uważać, aby nie polewać wodą liści gloksynii [1]

Nawożenie: obfite podczas kwitnienia [1]

Temperatura uprawy: w czasie zimy 12-18 °C [1]

Rozmnażanie: producenci rozmnażają gloksynię głównie przez siew nasiona. Rozmnażanie gloksynii jest dosyć trudne w warunkach domowych [1]

Po kwitnieniu gloksynię przestajemy podlewać. Uschnięte liście się usuwa. Podczas spoczynku, cebulę przechowujemy w temperaturze 12-18 °C. W lutym cebule sadzi się do świeżego podłoża i przykrywa się 2 cm warstwą ziemi. Po posadzeniu cebule stopniowo należy podlewać. W kwietniu można przystąpić do nawożenia roślin [1]


Zastosowanie


Ciekawostki:


Zdjęcia:

Gloksynia kwiat Sinningia speciosa

Gloksynia kwiat


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Cyklamen perski Cyclamen persicum

Źródło:
  1. Mynett K. 1990. Rośliny doniczkowe w mieszkaniu. Chemil, Warszawa.
  2. . Protokół dostępu: (dostęp 2015)