Nazwa gatunkowa: Cytryniec chiński - Schisandra chinensis (Turcz.) Baill.[1]

Angielska nazwa: Chinese magnoliavine [3]

Inna nazwa: Maximowiczia sinensis Rupr., cytrynnik chiński [3]

Rodzina: Cytryńcowate - Schisandraceae [1,2,3]


Morfologia

Wysokość: do 10 m [1].

Pokrój pnący się krzew [1].

Kwiaty: płatki korony białe lub w odcieniach różu, średnicy około 1,5 cm, pachnące, wyrastają po 2-3 sztuki, przytwierdzone do długich szypułek. Brak zróżnicowania na okwiat i kielich, w kwiecie znajduje się 5 pręcików. Po zapłodnieniu słupkowie kwiatu ulega znacznemu wydłużeniu i przekształceniu w gronowaty owoc o długości do 10 cm [1].

Owoce: czerwone, soczyste jagody, zebrane w grono. Jagody są jadalne, kwaskowate i zasobne w witaminę C [1]. Miąższ jest soczysty, z cytrynowym zapachem i swoistym smakiem [3]

Łodyga: lewoskrętna, brązowa, naga, z przetchlinkami [1], elastyczna [3].

Liście: opadają na zimę, ułożone skrętolegle, kształtu eliptycznego, bądź odwrotnie jajowatego, długości 5-10 cm, od góry błyszczące, od dołu niebieskawe. Brzeg blaszki składa się z małych ząbków. Młode liście lekko owłosione tuż przy nerwach. Roztarte liście wydzielają przyjemną (cytrynową) woń. Cytryniec zrzuca dość wcześnie liście - we wrześniu (VIII) [1].

Nasiona: kształtu nerkowatego, koloru pomarańczowo-brązowego [1]

Kłącze:

Korzenie:

Inne cechy:


Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia, zimująca w polskich warunkach .

Typ rośliny: krzew [1] drzewiaste pnącze [1].

Kwitnienie: maj (V) [1].

Owocowanie: sierpień (VIII) [1].

Rozmnażanie: generatywnie poprzez nasiona, wegetatywnie poprzez sadzonki zielne i odkłady [1].


Ekologia

Pochodzenie: Azja [1]

Zasięg terytorialny: Japonia, Korea, Chiny, Sachalin [1]

Siedliska: rzeki, potoki, dorzecza, tereny w pobliżu rzek i zbiorników wodnych, lasy liściaste [1]

Aktualnie wprowadzany jest do uprawy w Europie; Białorusi, Ukrainie, Bułgarii i w Polsce [1]


Uprawa

Stanowisko: pełne słońce (o ile zapewnimy wilgotne podłoże), w młodości znosi silne ocienienie[1]

Podłoże: wilgotne, żyzne .

Nawadnianie:

Nawożenie:

Mrozoodporność: wysoka [1] jeżeli zapewnimy mu odpowiednie wilgotne stanowisko

Rozmnażanie: nie jest łatwe [?], rozmnaża się głównie poprzez nasiona, które wymagają stratyfikacji do wiosny. Nasiona należy wysiać w inspekcie lub pod innymi osłonami. Cytryńca można rozmnażać także przez sadzonki zielne i odkłady [1]


Opis:

Cytryniec jest rośliną rzadko spotykaną w naszej części Świata. Do tej pory można było go podziwiać w ogrodach botanicznych [1]. Ostatnio jego dostępność się zwiększyła dzięki amatorskim uprawom i szkółkom, które zajęły się jego rozmnożeniem.

Owoce cytryńca spożywa się na surowo lub w postaci przetworów. Warto owoce cytryńca stosować do herbaty zamiast cytryny[3]


Zastosowanie


Ciekawostki:

Smak owoców jest trudny do określenia. W Chinach cytryńca nazywają rośliną o pięciu smakach [3]


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Owoce cytryńca Fructus schisandrae [3]

Zbiór surowca zielarskiego:

Zbiera się dojrzałe owoce w sierpniu (VIII) [1].

Informacje dotyczące surowca zielarskiego:

Patrz morfologia->owoce.

Skład chemiczny surowca zielarskiego: [3]

  • witamina C, witamina E
  • olejek eteryczny
  • związki lignanowe (schizandrol A?, schizandryna, schizandrol B, schizanenol, schizanteryny)
  • kwasy organiczne
  • cukry
  • garbniki

Działanie surowca zielarskiego:

Dzięki dużej zawartości witaminy C owoce stosowane są jako lek wzmacniający przy wyczerpaniu fizycznym i psychicznym. Owoce cytryńca pozytywnie wpływają na pracę ośrodkowego układu nerwowego, przyspieszają zabliźnianie się ran i chronią komórki wątroby (działanie antyhepatotoksycznie) [3].


Zródlo:
  1. 1991. Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. PWRiL, Warszawa.
  2. Schisandra Michx.. ITIS. Protokół dostępu: (dostęp )
  3. . Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa.

Logo internetowy ogród
Menu :