Nazwa gatunkowa: Robinia akacjowa - Robinia pseudoacacia L. [1-3]

Angielska nazwa: Black locust, false acacia, yellow locust [1]

Inne nazwy: (kliknij, aby rozwinąć)

Rodzina: Bobowate - Fabaceae, dawniej Motylkowate - Leguminosae [1]

Morfologia

Robinia akacjowa Robinia pseudoacacia

Robinia akacjowa

Kraków, ul. Jancarza, 2.6.2019

Wysokość: 15-25 m[3] .

Pokrój wzniesione drzewo[2,3].

Kwiaty: białe [2,3], liczne, zebrane w zwisające grona, bardzo przyjemnie pachnące [3]. Kwiaty przyciągają owady, w tym pszczoły[].

Owoce: lancetowaty strąk, długości 4-12 cm, szerokości 1-1,4 cm. W strąku średnio jest 6-8 nasion [3].

Łodyga/Pień/ Gałęzie/Pędy: kora na pniu jest brunatna, spękana. Gałązki zabarwione są na czerwono-brunatny kolor z połyskiem. Na pędach i pniu występują ciernie[3], wyjątkiem jest forma bezbronna 'inermis'; nieposiadająca cierni [?].

Liście: zielone [2], złożone; nieparzystopierzaste, listki kształtu jajowatego lub owalnego, długości 1,5-4,5 cm (listki), liczba listków w liściach 9-17-21. Przylistki cierniste 1.5 cm długości [3].

Nasiona: spłaszczone, owalne, matowe, brunatno zabarwione z ciemniejszymi plamami[3]

Biologia

Długość życia rośliny: Roślina wieloletnia, lecz nie należy do roślin długowiecznych [1]; zimująca w polskich warunkach klimatycznych..

Typ/forma życiowa rośliny: roślina zdrewniała; drzewo[1-3].

Kwitnienie: wiosna- początek lata; maj-czerwiec (V-VI)[2,3].

Owocowanie: wiosna-lato[2].

Rozmnażanie: generatywne poprzez nasiona, wegetatywnie przez sadzonki[2].

Ekologia

Pochodzenie:Ameryka Północna[3]

Zasięg terytorialny:Północna Ameryka (USA oraz wschodnie i zachodnie wybrzeże Kanady), []

Siedliska:[]

W USA w stanie Connecticut robinia zaklasyfikowana jest jako roślina inwazyjna, natomiast w stanie Massachusetts robinia akacjowa jest zabroniona (prohibited) [1]

Brak wiadomości na temat allelopatii [2]

Do Europy robinię akacjową sprowadził w 1601 r. francuski ogrodnik J. Robin. Robin posadził nowo przywieziony gatunek w Paryżu [3].

Wymagania klimatyczne i glebowe/Uprawa

Stanowisko: słoneczne. Robinia nie lubi zacienienia[2]

Podłoże: gliniasto-piaszczyste, przepuszczalne, ciepłe [?]. Robinia z powodzeniem może rosnąć na glebach zasobnych w wapń. Zakres pH gleby: 4.6-8.2. Robinia wykazuje średnią tolerancję na zasolenie podłoża[2]

Nawadnianie: niskie; robinia jest odporna na suszę. Najlepsze dla robinii są stanowiska o umiarkowanej wilgotności[2]

Nawożenie: niskie[2]

Rozmnażanie: generatywnie poprzez nasiona, wegetatywnie poprzez sadzonki[2]

Mrozoodporność: dorosłe osobniki wytrzymują spadki temperatur do -38 °C[2]

Odporność na warunki miejskie: w miastach i przy ulicach robinie dobrze sobie radzą, lecz wymagają znacznej ilości miejsca [?]

Zastosowanie

  1. Zielarstwo: lecznictwo ludowe [3]
  2. Zielarstwo: roślina barwierska [3]
  3. Dendrologia: spis drzew i krzewów
  4. Szkółkarstwo:roślina ozdobna; do obsadzania terenów zielonych, parków i dróg
  5. Pszczelarstwo: Roślina miododajna []
  6. Przemysł drzewny [2]
  7. Drewno jest palne i kaloryczne, może być wykorzystane jako paliwo stałe [2]
  8. Przemysł kosmetyczny; produkcja wód kwiatowych[3]

Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Kwiat robinii Flos Robiniae, syn. Flos Pseudoacaciae, Flos Robiniae pseudoacaciae [3]

Zbiór surowca:

Kwiaty robinii zbiera się podczas jej kwitnienia, przeważnie pełnia kwitnienia przypada na końcówkę maja [3]

Surowiec zawiera:

Kwiaty:[3]

  • - glikozydy flawonowe (robinina, akacyina)
  • - olejek eteryczny (linalol, farnesol, piperonal)
  • - kwas syringinowy

Liście:[3]

  • - toksalbumina (robina)
  • - flawonoidy (akacetyna)

Kora:[3]

  • - toksalbumina (robina)

Działanie i stosowanie surowca zielarskiego:

Kwiaty wykorzystuje się w lecznictwie ludowym jako środek moczopędny i pobudzający trawienie. [3]

Barwierstwo:

Kora i liście są zasobne w żółty barwnik, który trwale barwi jedwab, wełnę i papier na kolor żółty[3]

Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Miniaturka Nazwa rośliny
Robinia akacjowa Robinia pseudoacacia f. inermis
Glediczja trójciernista Gleditsia triacanthos
Karagana syberyjska Caragana arborescens Lam.
Źródło:
  1. Plants Profile for Robinia pseudoacacia (black locust). USDA. Protokół dostępu: (dostęp )
  2. Conservation Plant Characteristics for ScientificName (CommonName) | USDA PLANTS. USDA National Plant Data Center - . Protokół dostępu: (dostęp )
  3. . Przewodnik do oznaczania krajowych roślin zielarskich. PWRiL, Warszawa.

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia. Po dodaniu komentarza i wróceniu do strony należy ją odświeżyć, klikając klawisz na klawiaturze F5 (aby uniknąć podwojenia wpisu).

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka). Komentując wpis wyrażasz zgodę na przetwarzanie i przechowywanie danych związanych z tożsamością w internecie.

Skomentuj jako pierwszy

Menu :