Czeremcha amerykańska, późna Prunus serotina

Nazwa gatunkowa: Czeremcha amerykańska - Prunus serotina Ehrh. [1,2]

Inne nazwy: Czeremcha późna [], Prunus serotina (Ehrh.) Borkh [2]

Rodzina: Różowate - Rosaceae [1]


Czeremcha późna Prunus serotina

Czeremcha późna na Pustyni Błędowskiej

25.5.2015

Morfologia

Wysokość: do 10 m, w dogodnych warunkach do 35 m [2].

Kwiaty: białe, niezbyt silnie pachnące, zebrane we wzniesionych gronach o długości do 14 cm [2].

Owoce: koloru ciemnopurpurowego lub czarnego, błyszczące, w smaku gorzkie [2].

Łodyga: pędy nagie, z tendencją do przeginania się, z licznymi, widocznymi wystającymi przetchlinkami [2].

Liście: kształtu eliptycznego, długości do 12 cm, brzegiem karbowano-piłkowane. Powierzchnia liści jest lekko błyszcząca i gładka, od spodu przy nerwie rudawo-owłosiona - są to cechy porównawcze do P. racemosa. Liście po roztarciu są bez specyficznego zapachu [2].

Nasiona:

Kłącze:

Korzenie:


Biologia

Długość życia rośliny: roslina wieloletnia.

Pokrój: drzewo lub rozłożysty krzew [2].

Kwitnienie: maj-czerwiec (V-VI) [2], później od P. racemosa.

Owocowanie: sierpień -wrzesień (VIII-IX) [2].

Rozmnażanie: generatywnie poprzez siew nasion [2].


Ekologia

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Środkowa i wschodnia Ameryka Północna [2]

Siedliska:

W Polsce uznawana jest za gatunek inwazyjny, stanowi bardzo silną konkurencję dla rodzimych gatunków. Jest to roślina trudna do usunięcia i traktowana jest jako chwast [2].


Zastosowanie

Rekultywacja terenów - do obsadzania terenów zdegradowanych, ze względu na małe wymagania i szybki wzrost [2].

Dendrologia: tereny zieleni. Czeremchę amerykańską można wykorzystać do zakładania parków, zadrzewień krajobrazowych, zieleni osiedlowej, szpalerów. Nasadzenia pojedyncze lub w grupach [2].

Roślina bardzo obficie owocuje i dostarcza dużo pożywienia dla ptactwa [2].


Wymagania klimatyczne i glebowe/ uprawa:

Stanowisko: słoneczne, ciepłe, znosi także silne zacienienie [2]

Podłoże: dowolne.

Nawadnianie: wytrzymała na suszę i mrozy [2]

Nawożenie: niskie

Sposób rozmnażania: siew nasion [2].

Roślina o bardzo małych wymaganiach. Jest bardzo odporna na choroby i szkodniki. Odznacza się bardzo szybkim wzrostem i żywo-zielonym ulistnieniem [2]. Rośnie nawet na bardzo ubogich piaskach w Pustyni Błędowskiej [3].


Zdjęcia:

Czeremcha późna Prunus serotina Czeremcha późna Prunus serotina

Czeremcha późna na Pustyni Błędowskiej

25.5.2015

Czeremcha późna

25.5.2015

Czeremcha późna Prunus serotina Czeremcha późna Prunus serotina

Czeremcha późna

25.5.2015

Czeremcha późna

25.5.2015


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Czeremcha zwyczajna Prunus padus L.
Czereśnia Prunus avium L.
Laurowiśnia wschodnia Prunus laurocerasus
Śliwa wiśniowa, Ałycza Prunus cerasifera

Źródło:
  1. Prunus serotina Ehrh. ITIS. Protokół dostępu: http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=24764 (dostęp 27.5.2015)
  2. Bugała W. 1991. Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. PWRiL, Warszawa.
  3. Obserwacje własne: Aleksander Skrzyński, Zajęcia terenowe (25.5.2015), prowadzący dr inż. Zbigniew Gajewski, dr inż. Ewa Sitek.