Nazwa gatunkowa: Czeremcha zwyczajna - Prunus padus L. [1,2,4]

Angielska nazwa: European bird cherry [1]

Inne nazwy:

Rodzina: Różowate - Rosaceae [1,2]


Czeremcha zwyczajna Prunus padus

Czeremcha zwyczajna

Morfologia

Wysokość: 3-10 m [4].

Pokrój: drzewo o gęstej koronie [2].

Kwiaty: białe, niewielkich rozmiarów, wydzielają przyjemną woń, zebrane są w zwisające grona [2], grona wyrastają na końcach gałązek z liśćmi [4]. Podczas kwitnienia, które jest bardzo obfite, czeremcha wygląda bardzo dekoracyjnie [3]. Kwiaty są samopylne lub zapylane przez owady [4].

Owoce: pestkowiec, zaokrąglony i zabarwiony na czarno. W smaku owoc czeremchy jest cierpki i lekko kwaskowaty [2].

Łodyga/Pędy/Pień: gałęzie brunatne [2]. Obdarta kora wydziela migdałowy zapach [4]

Liście: barwy ciemnozielone, kształtu jajowatego lub eliptycznego. Roztarte liście posiadają nieprzyjemną woń [2]

Nasiona:

Kłącze:

Korzenie:


Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia, zimująca w Polsce.

Typ rośliny: wysoki krzew lub drzewo [2,4].

Kwitnienie: kwiecień-czerwiec [4].

Rozmnażanie: generatywnie poprzez nasiona.


Ekologia

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Północna Ameryka [1], Wschodnia Europa, Ural, Kazachstan, Syberia [2]

Siedliska: lasy liściaste, lasy mieszane, brzegi zbiorników wodnych i rzek. Czeremchę można spotkać też w obszarach zamieszkanych przez ludzi, a także w ogrodach, parkach [2]

W Krakowie czeremchę można spotkać w użytku ekologicznym Dolina Prądnika oraz w Uroczysku Skotniki[3]


Uprawa

Stanowisko: słoneczne, nieznacznie osłonięte

Podłoże: żyzne, wilgotne [2].

Nawadnianie:

Nawożenie:


Zastosowanie

Zielarstwo roślina lecznicza, lecznictwo ludowe [2]

Roślina jadalna: owoce używa się do przyrządzania przetworów (marmolady , soki) [2]


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Kwiaty czeremchy Flos Pruni padi [2]

Owoce czeremchy Fructus Pruni padi [2]

Kora czeremchy Cortex Pruni padi [2]

Zbiór surowca zielarskiego:

.

Informacje dotyczące surowca zielarskiego:

We wszystkich częściach czeremchy znajduje się amigdalina, która podczas trawienia rozkłada się do trującego kwasu cyjanowodorowego, który z kolei nazywany jest kwasem pruskim. Najwięcej amgidaliny mają nasiona, natomiast miąższ prawie jej nie zawiera i jest bezpieczny w spożyciu [2].

Skład chemiczny surowca zielarskiego: [2]

Kwiaty :

Kora :

Owoce :

Działanie surowca zielarskiego:

Owoce czeremchy czasami używa się jako substancję o właściwościach moczopędnych, przeciwreumatycznych i ściągających przy biegunkach. Kwiaty czeremchy stosowane są do kąpieli, które pomagają w leczeniu chorób skóry. Odwary z kory używa się przy grzybicach stóp [2]


Zdjęcia:

Czeremcha zwyczajna Prunus padus Czeremcha zwyczajna Prunus padus

Czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna Prunus padus Czeremcha zwyczajna Prunus padus

Czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna Prunus padus

Czeremcha zwyczajna


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Czeremcha amerykańska, późna Prunus serotina (Ehrh.) Borkh. [2]
Czereśnia Prunus avium
Laurowiśnia wschodnia Prunus laurocerasus
Śliwa wiśniowa, Ałycza Prunus cerasifera

Źródło:
  1. Prunus padus. ITIS. Protokół dostępu: (dostęp )
  2. 2003. Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa: 65.
  3. Obserwacje własne: Aleksander Skrzyński
  4. 1962. Przewodnik do oznaczania roślin. PWRiL, Warszawa.

Logo internetowy ogród