Nazwa: Śliwa wiśniowa 'Atropurpurea' - Prunus cerasifera 'Atropurpurea' [1]

Inne nazwy:

Rodzina: Różowate - Rosaceae [1,2]


Morfologia

Wysokość: do 10 m [1], 8-12 m [2].

Szerokość: ponad 12 m [2].

Pokrój silnie rosnący krzew lub drzewo [1], z zaokrągloną koroną [2].

Kwiaty: płatki kwiatów są białe, różowe lub czerwone. Podczas okresu kwitnienia na wiosnę, odmiana Atropurpurea jest bardzo dekoracyjna ze względu na obfite i okazałe kwitnienie [1,2]. Kwiaty zapylane są przez różne gatunki owadów, w tym pszczoły i trzmiele [3].

Owoce: ciemnoczerwone, pokryte są woskowym nalotem [1], jadalne, słodko-kwaśne, czasem mdłe w smaku [3].

Łodyga: jednorzoczne pędy, podobnie jak liście i owoce, zabarwione sa na ciemną czerwień [].

Liście: zabarwione na kolor czerowono-purpurowy lub ciemnoczerwony [1,2].

Korzenie: []

Inne cechy: []


Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia, zimująca na zewnątrz pomieszczeń w polskic warunkach klimatycznych[].

Typ/ forma życiowa rośliny: roślina zdrewniała, krzew lub drzewo, zrzucające liście na zimę lub wieczniezielone (w zależności od klimatu) [1,2].

Kwitnienie: podobnie jak gatunek - marzec - kwiecień (III-IV)[1].

Owocowanie: na jesień[2].

Rozmnażanie: wegetatywne poprzez szczepienie lub okulizację, a także sadzonkowanie [2].


Uprawa

Stanowisko: słoneczne, osłonięte lub otwarte[2]

Podłoże: dowolne, dobrze zdrenowane, wilgotne, ale dobrze zdrenowane, średnio żyzne[2]

Rozmnażanie: odmianę Pissardi należy rozmnażać wegetatywnie, aby zachować pożądane cechy odpowiedzialne za kolor liści, kwiatów i owoców. Spośród metod rozmnażania tej odmiany wymienia się, okulizację, szczepienie oraz sadzonki zielne. Sadzonki zielne można z powodzeniem sporządzać w lecie, ale trzeba je ukorzeniać w podgrzewanym podłożu[2]

Mrozoodporność: dostateczna, podczas okresów silnych mrozów może przemarzać [1]. Strefa H6 (-20,-15 °C) [2]

Szkodniki: mszyce, larwy motyli i błonkówek mogą żerować na liściach[2]

Ałycze, w tym odmiany, charakteryzują się szybkim wzrostem i są dość dużymi krzewami lub drzewami. Przez wspomniane cechy, ałycze rzadko sadzi się w małych ogrodach i roślinych kolekcjach, gdyż po pewnym czasie zaczynają dominować i przysłaniać pozostałe rośliny. Odmianę czerwonolistną okulizuje się na ałyczy lub prowadzi w formie piennej [1].


Zastosowanie


Źródło:
  1. 1991. Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. PWRiL, Warszawa.
  2. Prunus cerasifera 'Pissardii'. ITIS. Protokół dostępu: (dostęp )
  3. Obserwacje i doświadczenia własne: Aleksander Skrzyński

Logo internetowy ogród

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia. Po dodaniu komentarza i wróceniu do strony należy ją odświeżyć, klikając klawisz na klawiaturze F5 (aby uniknąć podwojenia wpisu).

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka). Komentując wpis wyrażasz zgodę na przetwarzanie i przechowywanie danych związanych z tożsamością w internecie.

Skomentuj jako pierwszy

Menu :