Nazwa gatunkowa: Kosodrzewina - Pinus mugo Turra [1]

Inne nazwy:

Rodzina: Sosnowate - Pinaceae


Kosodrzewina Pinus mugo

Kosodrzewina

Morfologia

Wysokość: do 250 cm, ale można spotkać osobniki drzewiaste o wysokości do 10 m [3] .

Pokrój zmienny i zależy od stanowiska lub podgatunku [3].

Kwiaty: [].

Owoce: szyszki pojedynczo lub zebrane w grupy po 2-3 sztuki. Szyszki są siedzące lub osadzone na krótkich łodyżkach o długości 2-7 cm. Szyszki są ciemnobrunatne. Szyszki dojrzewają po 3 latach od kwitnienia Tarczki łusek opatrzone sa wyrostkiem [3].

Łodyga: gałęzie łukowato wygięte do góry lub pokładające się przy ziemi. Kora na pniu i starszych pędach jest brązowo szara, spękana, ale nie łuszcząca się. Młode pędy nagie, zielone, później ciemnieją i stają się ciemnobrunatne [3].

Liście: igły zebrane są w pęczki po dwie sztuki (podobnie jak u sosny zwyczajnej), długości 3-8 cm, sztywne, wygięte, ciemnozielone z połyskiem, niepokryte woskiem, zimozielone [3].

Nasiona: []

Kłącze: []

Korzenie: []

Inne cechy: []


Wyróżnia się podgatunki kosodrzewiny:

Pinus mugo ssp. prostrata Hoopes, syn. P. mugo var. uncinata Willk. [3]

Pinus mugo ssp. pumilio Zenari, syn. P. mugo var. pumilio Willk. [3]

Pinus mugo ssp. mughus Zenari, syn. P. mugo var. pumilio Willk. [3]


Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia, zimująca w polskich warunkach[].

Typ rośliny: roślina zdrewniała, krzew lub drzewo [3].

Kwitnienie: [].

Pienność: roślina jednopienna[3].

Owocowanie: [].

Rozmnażanie: [].


Ekologia

Pochodzenie:[]

Zasięg terytorialny:tereny górzyste Europy Środkowej i Południowej (Karpaty, Sudety, Alpy, Apeniny, Bałkany, Pireneje), zasięg kosodrzewiny w rejonach gór dochodzi do 2500 m n.p.m. (znacznie wyżej niż sosna pospolita) [3]

Ponad granicą lasów kosodrzewina tworzy zwarte rozległe zbiorowiska lub pojedyncze mniejsze zbiorowiska [3]

Siedliska:góry, wydmy, wybrzeża nadmorskie, torfowiska []

Kosodrzewina w Polsce jest gatunkiem objętym ochroną prawną [2]


Uprawa

Stanowisko: słoneczne [3]

Podłoże: brak specjalnych wymagań[3]

Nawadnianie: []

Nawożenie: []

Rozmnażanie: []

Sosna górska należy do roślin, które są w stanie przystosować się do warunków jakie występują w danym siedlisku, dzięki czemu są powszechnie wykorzystywane w różnych nasadzeniach: w ogrodach, w zieleni miejskiej i parkowej, na skalniakach i alpinariach [3]. Dobrze znoszą warunki na stanowiskach nizinnych, które różnią się znacząco od naturalnych stanowisk, na których występuje kosodrzewina [3]

W porównaniu do sosny zwyczajnej, kosodrzewina lepiej znosi zanieczyszczenie powietrza i niekorzystne warunki występujące w miastach i miasteczkch.


Zastosowanie


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Gałęzie kosodrzewiny [2]

Przetworzony surowiec zielarski:

Olejek kosodrzewinowy Oleum Pini pumilionis [2]

Olejek kosodrzewinowy pod względem składu nie różni się bardzo od olejku sosnowego, jednak posiada łagodniejszy i bardziej orzeźwiający zapach. Olejki z sosny i kosodrzewiny można wykorzystać przy inhalacjach [1]


Zdjęcia:

Kosodrzewina w Tatrach Pinus mugo
Kosodrzewina w Tatrach Pinus mugo

Kosodrzewina w Tatrach

Kosodrzewina w Tatrach

Kosodrzewina w Tatrach Pinus mugo
Kosodrzewina w Tatrach Pinus mugo

Kosodrzewina w Tatrach

Kosodrzewina w Tatrach



Źródło:
  1. Pinus mugo . ITIS. Protokół dostępu: (dostęp )
  2. 1980. Ziołolecznictwo. PZWL, Warszawa: 205,206.
  3. 1991. Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. PWRiL, Warszawa 74,75.

Logo internetowy ogród

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka)

Skomentuj jako pierwszy