Komonica zwyczajna Lotus corniculatus L.

Nazwa: Komonica zwyczajna - Lotus corniculatus L. [1,2,3,4]

Inne nazwy:

Rodzina: Bobowate - Fabaceae [2], dawniej Motylkowate [4]


Komonica zwyczajna Lotus corniculatus

Komonica zwyczajna

Morfologia

Wysokość: 10-30 cm [1,3] .

Kwiaty: żółte, zebrane po 5 sztuk w główkowate, szczytowe kwiatostany (baldachy [4]). Szczyty działek kielicha są ostro zakończone [1] i jest ich 5 sztuk [4]. Kwiaty po wysuszeniu zielenieją [3]. Kwiaty posiadają dość krótkie szypułki, natomiast kwiatostany osadzone są na długich łodygach. Dość dużych rozmiarów żagielek u korony odgięty jest do tyłu. Oprócz żagielka korona posiada szerokie skrzydełka i wąską łódeczkę [4]

Owoce: równowąski, obły strąk. Klapy strąków po dojrzeniu wykręcają się, umożliwiając wysypanie się nasion [1].

Łodyga: pełna, kanciasta, leżąca, płożąca się lub wzniesiona, pokryta włoskami [1], słabo rozgałęziona. Z korzeni wyrasta po kilka łodyg. Długość łodyg może dochodzić do 50 cm [4].

Liście: 3 listki zebrane na szczycie [1], 2 przylistki [4] zebrane u nasady ogonka liściowego, tuż przy łodydze. Liście są kształtu odwrotnie-jajowatego, barwy niebieskawo-zielonej[1], od spodu jaśniejsze [4].

Nasiona: kuliste, barwy brunatnej [4]

Kłącze:

Korzenie: wielogłowy wrzecionowaty system korzeniowy [4]

Inne cechy: gatunek dość zmienny [4].

Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia [1].

Pokrój: niska bylina [3,4].

Kwitnienie: maj-wrzesień (V-IX) [3,4].

Rozmnażanie:.


Ekologia

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Północna Ameryka, Kanada [2] Europa, Azja, także Afryka Wschodnia. Roślina rosnąca w klimacie oceanicznym. W środkowych rejonach Europy Komonicę można spotkać od terenów nizinnych aż po pogórze [4]

Siedliska: pastwiska łąki, hale, murawy, miedze, przydroża, zarośla [1], trawniki [3]. Gatunek spotykany na łąkach wielokośnych (związek Arrhenatherion), półsuchych murawach osadzonych na wapiennych glebach (Mesobromion, Cirsio-Brachypodion)


Zastosowanie


Uprawa

Stanowisko: światłolubna [3], stanowiska ciepłe [4]

Podłoże: lubi gleby bogate w wapń [3].

Nawadnianie: komonica posiada niskie wymagania wodne [4], w dodatku jest wytrzymała na suszę i mrozy [3]

Nawożenie: niskie [4]

Komonicę próbowano wprowadzić do uprawy, jednak lucerna i koniczyna okazały się bardziej korzystne w uprawie. Liście niektórych form komonicy zwyczajnej zawierają glikozydy o właściwościach toksycznych [4].


Zdjęcia:

Komonica zwyczajna okaz zielnikowy Komonica zwyczajna lotus corniculatus

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Komonica błotna Lotus uliginosus - kwiaty zebrane po 8-12 sztuk w kwiatostanie [1]

Źródło:
  1. Stożek K. 2008. Rośliny i Zwierzęta. Włochy. Grafica Veneta S.p.A. (Dodatek do Gazety Wyborczej)
  2. Lotus corniculatus. ITIS. Protokół dostępu: http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=26362 (dostęp 30.10.2015)
  3. Rostafiński J., Seidl O. 1962. Przewodnik do oznaczania roślin. PWRiL, Warszawa.
  4. Cincura F. Ferakova V. Majovsky J., Somsak L., Zaborsky J. 1990. Pospolite rośliny środkowej Europy. PZWL, Warszawa.

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka)

Skomentuj jako pierwszy