Nazwa gatunkowa: Komonica zwyczajna - Lotus corniculatus L. [1,2-4]

Inne nazwy:

Rodzina: Bobowate - Fabaceae [2], dawniej Motylkowate [4]

Komonica zwyczajna Lotus corniculatus

Kwitnąca komonica

Morfologia

Wysokość: 10-30 cm [1,3] .

Kwiaty: żółte, zebrane po 5 sztuk w główkowate, szczytowe kwiatostany (baldachy [4]). Szczyty działek kielicha są ostro zakończone [1] i jest ich 5 sztuk [4]. Kwiaty po wysuszeniu zielenieją [3]. Kwiaty posiadają dość krótkie szypułki, natomiast kwiatostany osadzone są na długich łodygach. Dość dużych rozmiarów żagielek u korony odgięty jest do tyłu. Oprócz żagielka korona posiada szerokie skrzydełka i wąską łódeczkę [4]

Owoce: równowąski, obły strąk. Klapy strąków po dojrzeniu wykręcają się, umożliwiając wysypanie się nasion [1].

Łodyga: pełna, kanciasta, leżąca, płożąca się lub wzniesiona, pokryta włoskami [1], słabo rozgałęziona. Z korzeni wyrasta po kilka łodyg. Długość łodyg może dochodzić do 50 cm [4].

Liście: 3 listki zebrane na szczycie [1], 2 przylistki [4] zebrane u nasady ogonka liściowego, tuż przy łodydze. Liście są kształtu odwrotnie-jajowatego, barwy niebieskawo-zielonej[1], od spodu jaśniejsze [4].

Nasiona: kuliste, barwy brunatnej [4]

Kłącze:

Korzenie: wielogłowy wrzecionowaty system korzeniowy [4]

Inne cechy: gatunek dość zmienny [4].

Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia [1].

Pokrój: niska bylina [3,4].

Kwitnienie: maj-wrzesień (V-IX) [3,4].

Rozmnażanie:.

Ekologia

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Północna Ameryka, Kanada [2] Europa, Azja, także Afryka Wschodnia. Roślina rosnąca w klimacie oceanicznym. W środkowych rejonach Europy Komonicę można spotkać od terenów nizinnych aż po pogórze [4]

Siedliska: pastwiska łąki, hale, murawy, miedze, przydroża, zarośla [1], trawniki [3]. Gatunek spotykany na łąkach wielokośnych (związek Arrhenatherion), półsuchych murawach osadzonych na wapiennych glebach (Mesobromion, Cirsio-Brachypodion)

Zastosowanie

  • Roślina pastewna. Szczególnie polecana dla mlecznych krów [3]
  • Pszczelarstwo: Roślina miododajna [3]
  • Dodatek do mieszanek z trawami [3]

Uprawa

Stanowisko: światłolubna [3], stanowiska ciepłe [4]

Podłoże: lubi gleby bogate w wapń [3].

Nawadnianie: komonica posiada niskie wymagania wodne [4], w dodatku jest wytrzymała na suszę i mrozy [3]

Nawożenie: niskie [4]

Komonicę próbowano wprowadzić do uprawy, jednak lucerna i koniczyna okazały się bardziej korzystne w uprawie. Liście niektórych form komonicy zwyczajnej zawierają glikozydy o właściwościach toksycznych [4].

Zdjęcia:

Komonica zwyczajna okaz zielnikowy

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna lotus corniculatus

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna

Komonica zwyczajna

Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Komonica błotna Lotus uliginosus - kwiaty zebrane po 8-12 sztuk w kwiatostanie [1]
Źródło:
  1. Stożek K. 2008. Rośliny i Zwierzęta. Włochy. Grafica Veneta S.p.A. (Dodatek do Gazety Wyborczej)
  2. Lotus corniculatus. ITIS. Protokół dostępu: http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=26362 (dostęp 30.10.2015)
  3. . Przewodnik do oznaczania roślin. PWRiL, Warszawa.
  4. . Pospolite rośliny środkowej Europy. PWRiL, Warszawa.

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia. Po dodaniu komentarza i wróceniu do strony należy ją odświeżyć, klikając klawisz na klawiaturze F5 (aby uniknąć podwojenia wpisu).

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka). Komentując wpis wyrażasz zgodę na przetwarzanie i przechowywanie danych związanych z tożsamością w internecie.

Skomentuj jako pierwszy

Menu :