Nazwa gatunkowa: Stokrotka pospolita - Bellis perennis L. [3,6]

Angielska nazwa: Daisy, English Daisy (Am.) [6]

Francuska nazwa: Paquerette vivace, Petite marguerite [6]

Niemiecka nazwa: Tausendschon, Gemeines Gansenblumchen [6]

Inna nazwa: Stokroć trwała [3]

Rodzina: Astrowate - Asteraceae [6], dawniej Złożone - Compositae [3,4]


Stokrotka pospolita

Kwiatostan

Morfologia:

Wysokość: 4-20 cm [1], 5-15 cm [3]. Odmiany 10-15 cm [4].

Pokrój: mała bylina [6].

Kwiaty: kwiatostan koszyczkowy, kwiaty języczkowate zabarwione na biało, czerwono, purpurowo lub różowo[zbiorcze 3,], a rurkowate na żółto[3]. Kwiaty rurkowate są obupłciowe [3] Dno kwiatostanowe stożkowate, wewnątrz puste . Okrywa kwiatostanu jest półkolistego kształtu, złożona z dwóch szeregów [3]

Owoce: drobne, odwrotnie jajowate, gładkie, jasnobeżowe lub brunatne niełupki, długości około 1 mm[]. Niełupki nie posiadają puchu kielichowego [3]

Łodyga: zielona, naga lub lekko owłosiona, zakończona koszyczkiem kwiatowym [3]. Na łodydze brak jest liści [3]

Liście: odziomkowe, odwrotnie jajowate lub łopatkowate [3], klinowate, zwężające się w ogonek liściowy, na szczycie zaokrąglone (tępo zakończone), pojedyncze [1]. Brzeg blaszki liściowej nieznacznie karbowany lub ząbkowany[3]. Liście tworzą przyziemną rozetę, z której wyrasta pęd kwiatowy [3].

Nasiona: wydaje dużo nasion.

Korzenie: delikatnie rozgałęzione walcowate kłącze []. Stokrotka wykształca pod ziemią rozłogi, które tworzą darń [3].


Biologia:

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia [3] lub dwuletnia [4], hemikryptofit.

Typ rośliny: bylina [6].

Kwitnienie: kwiecień - czerwiec (IV-VI) [], marzec-grudzień (III-XII) [3]. Najsłabiej kwitnie w lecie [4].

Rozmnażanie: generatywnie poprzez siew nasion lub wegetatywnie przez podział roślin


Ekologia:

Pochodzenie: Europa

Zasięg terytorialny: Europa, Azja Mniejsza, Ameryka Północna, Nowa Zelandia [6].

Siedliska: rośnie dziko na łąkach, pastwiskach, trawnikach, parkach, polach, przydrożach. Gatunek pospolity w całym kraju [zbiorcze 3,].

Stokrotka jest zaliczana do chwastów w uprawach i trawnikach [4].


Uprawa:

Stanowisko: słoneczne, półcień [4].

Podłoże: średnio wilgotne, piaszczysto gliniaste, żyzne, zasobne, średnio próchniczne. Na glebach wilgotnych przemarza [4].

Nawadnianie: dostateczne.

Rozstawa docelowa: 10-15 cm [1], 15-20 cm [4].

Termin siewu: na początku lipca [1] bądź maj-czerwiec [4], do inspektu lub skrzynek w szklarni. Wschody przerywamy lub pikujemy w rozstawie 5x5cm.

Pikowanie: 5x5 cm [4].

Roślina najlepiej wygląda w drugim roku po posadzeniu w ziemi. Znosi deptanie, nadgryzanie i przesadzanie z bryłką w czasie kwitnienia. Jednolity materiał uzyskuje się przez podział kęp na początku kwietnia lub sierpnia, co 2-3 lata. Na zimę stokrotki warto przykryć, aby nie uszkodził ich mróz [4].


Wymagania jakościowe materiału siewnego:

Liczba nasion w 1g: 600-700 [4]

Czystość: 90% [4]

Siła kiełkowania: 60 % [4]

Okres kiełkowania: 1-2 tyg. [4]

Żywotność nasion: 3-5 lat [4]


Zastosowanie:

Roślina ozdobna; Stokrotka pospolita, a szczególnie jej odmiany, nadaje się na obwódki, rabaty, skrzynki balkonowe, na kwiat cięty [zb. 3,4].

Zielarstwo: roślina lecznicza , medycynie ludowa [3,6]


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Koszyczek kwiatowy stokrotki Flos Bellidis [3,6], syn. Flos symphyti minoris [3] oraz Liść stokrotki.

Zbiór surowca:

Termin zbioru: podczas kwitnienia, kwiecień - czerwiec.

Skład chemiczny surowca zielarskiego:

Kwiaty [zb. 3,6]:

  1. saponiny triterpenowe
  2. garbniki
  3. flawonoidy (pochodne apigeniny i luteoliny)
  4. antocyjanozyd
  5. śluz
  6. kwasy organiczne (kwas jabłkowy, kwas winowy, kwas szczawiowy, kwas octowy)
  7. mała ilość olejku eterycznego

Działanie:

Odwar z koszyczków stosowano w chorobach płuc i dróg oddechowych (działanie wykrztuśne), w celu oczyszczenia organizmu ze szkodliwych produktów przemiany materii [6].

Zewnętrznie okłady ze stokrotki stosuje się w uszkodzeniach skórnych, w stanach zapalnych dróg rodnych i przy upławach [6], a także do kąpieli wzmaciających [3].

Liście używane są przy krwawieniach.


Zdjęcia:

Bellis perennis Stokrotka pospolita Bellis perennis Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Bellis perennis Stokrotka pospolita Bellis perennis Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Bellis perennis Stokrotka pospolita Bellis perennis Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Bellis perennis flore pleno monstrosa/gigantea - duże kwiaty koloru różowo-białego [4].
Bellis perennis flore pleno grandiflora - duże kwiaty koloru różowo-białego, wcześnie kwitnąca [4].
Bellis perennis var. fistulosa (tubulosa) - duże koszyczki, z dobrze rozwiniętymi kwiatami rurkowatymi, barwy białej, różowej i czerwonej [4]
Bellis perennis 'White Ball' - kwiaty koloru białego.
Bellis perennis 'Montblanc' - kwiaty koloru białego.
Bellis perennis 'Monterosa' - kwiaty koloru różowego.
Bellis perennis 'Crimson Ball' - kwiaty koloru czerwonego.

Źródło:
  1. Chlebowski B., Mynett K. 1982 .Kwiaciarstwo. PWRiL, Warszawa.
  2. Cincura F., Ferakova V., i inni. 1990. Pospolite rośliny środkowej Europy. PZWL, Warszawa.
  3. 1985. Przewodnik do oznaczania krajowych roślin zielarskich. PWRiL, Warszawa:385, 400, 401.
  4. Kiljańska I. (Red.) 1971. Kwiaciarstwo. PWRiL, Warszawa.
  5. Grzegory J. 1966. Ogród przy domu. PWRiL. Warszawa.
  6. Lewkowicz-Mosiej T. 2003. Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa.

Logo internetowy ogród

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka)

Skomentuj jako pierwszy