Nazwa gatunkowa: Amorfa zwyczajna - Amorpha fruticosa L. [1,2]

Nazwa angielska: Bastard indigo, False indigo, Lead plant [1]

Nazwa francuska: Amorpha d'Amerique, Amorpha faux indigo, Faux indigo, Indigo batard [1]

Nazwa niemiecka: Strauchige Unform [1]

Inne nazwy: Amorfa krzewiasta, Indygowiec zwyczajny, indygowiec krzewiasty [1]

Rodzina: Bobowate - Fabaceae [1]


Amorfa zwyczajna pokrój Amorpha fruticosa habit

Amorfa zwyczajna

Podczas kwitnienia

Morfologia:

Wysokość: 2-3 m [2].

Kwiaty: koloru ciemnofioletowego z pomarańczowymi pylnikami [1], zebrane w wyprostowane grona, niezbyt dekoracyjne [2].

Owoce: wydłużone, wygięte, niepękające, jednonasienne, strąki pokryte gruczołkami, długości do 0.8 cm [1,2].

Nasiona:

Łodyga: sztywne, wyprostowane, rzadko rozgałęzione pędy [1,2]

Liście: stosunkowo duże (do 30 cm [2]), pierzaste, złożone z 11-25 [2] eliptycznych listków [1,2].


Biologia:

Typ: krzew - roślina wieloletnia.

Pokrój: rozłożysty krzew [1,2].

Kwitnienie: czerwiec-lipiec (VI-VII) [2].

Rozmnażanie: przez nasiona [1,2].


Ekologia:

Pochodzenie: Ameryka Północna [1].

Zasięg terytorialny: Azja (Pakistan, Uzbekistan, Korea) [1], wschodnie i środkowe stany Ameryki Północnej [2].

Siedliska: doliny rzek, słoneczne wzgórza, tereny bagienne [2].

Uprawa: południe Europy jako roślina ozdobna [1]. W Europie amorfę rozpoczęto uprawiać w XVIII w. [2].


Uprawa

Stanowisko: słoneczne, dobrze radzi sobie na suchych stanowiskach [2]

Podłoże: brak specjalnych wymagań [2].

Rozmnażanie: wysiew na wiosnę, do gruntu, całych strąków z nasionami. Przed siewem polecane jest moczenie nasion przez cały dzień [2].

Znosi zasolone stanowiska. Do ładnego kwitnienia i pokroju potrzebuje słonecznego stanowiska [2].


Zastosowanie:

Zielarstwo: Roślina lecznicza [1].

Dendrologia; roślina ozdobna sadzona w parkach i w zadrzewieniach [2].

Roślina wykorzystywana w przemyśle perfumeryjnym [1].

Ochrona roślin - naturalne preparaty o niskiej szkodliwości dla środowiska [1].

Roślina miododajna [2].

Rekultywacja terenów [2].


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Liście amorfy - Folium Amorphae, Owoce amorfy - Fructus Amorphae i Korzeń amorfy - Radix Amorphae [1].

Surowice zawierają:

Glikozydy - rotenoidy (amorfigenina, amorfina, amorfigenol, amorfol, tefrozyna), olejek eteryczny (strąki) [1].

Działanie:

Amorfiny i amorfigeniny działają uspokajająco, przeciwdrgawkowo, przeciwnowotworowo [1].

Preparaty z amorfy stosowane są w leczeniu nerwicy wegetatywnej, nerwicy układu sercowo-naczyniowego oraz częstoskurczu serca pochodzenia nerwicowego.

W Bułgarii leki nasercowe wytwarza się z czystej, wyizolowanej ze strąków amorfiny [1].

Ze strąków wytwarza się także różne maści o działaniu antybakteryjnym [1].


Inne wykorzystanie

Olejek eteryczny pozyskiwany ze strąków intensyfikuje i harmonizuje syntetyczne bazy zapachowe i dodaje im naturalności [1].

Składniki olejku eterycznego działają zabójczo na larwy szkodników roślin i nie tylko: komara, mrówek, bielinka kapustnika, stonki ziemniaczanej, szarańczy wędrownej [1].


Zdjęcia:

Amorfa zwyczajna kwiatostan Amorfa fruticosa florescence
Amorfa zwyczajna kwiatostan Amorfa fruticosa florescence

Amorfa zwyczajna kwiatostan

Amorfa zwyczajna kwiatostan


Odmiany, gatunki pokrewne i rośliny podobne:

Amorfa szara Amorpha canescens Pursch - krzew do 1 m [2].

Źródło:
  1. Lewkowicz-Mosiej T. 2003. Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa.
  2. Bugała W. 1991. Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. PWRiL, Warszawa.

Logo internetowy ogród

Pozostaw komentarz

Należy wypełnić prosty test (poniżej). Najedź myszką na kwadrat obok napisu 'Nie jestem robotem' i naciśnij lewy przycisk myszy komputerowej. Po przejściu testu można wysłać komentarz. Przepraszamy za utrudnienia

*Komentując wpis, akceptujesz jednocześnie paragraf nr 9 regulaminu wortalu (patrz stopka)

Skomentuj jako pierwszy