Nazwa gatunkowa: Rzepik pospolity - Agrimonia eupatoria L. [1]

Angielska nazwa: agrimony, cockleburr, churchsteeples, stickwort [1]

Inne nazwy: parzydło leśne, ziele wątrobowe [1]

Rodzina: Różowate - Rosaceae [1]


Zdjęcia:

Rzepik pospolity

Rzepik pospolity

szklarnia CM UJ

Morfologia

Wysokość: .

Pokrój.

Kwiaty: niewielkich rozmiarów, ciemnożółte, zebrane w kłosowate grona. Kwiatostany wyrastają z górnej części łodygi [1].

Owoce: .

Łodyga: wzniesiona, niezbyt rozwidlona [1] .

Liście: eliptyczne lub podłużnie - jajowate [1].

Nasiona:

Kłącze: grube, zdrewniałe [1]

Korzenie:

Inne cechy:


Biologia

Długość życia rośliny: roślina wieloletnia, zimująca w Polsce [1].

Typ rośliny: bylina [1].

Kwitnienie: .

Rozmnażanie:.


Ekologia

Pochodzenie:

Zasięg terytorialny: Europa, Ameryka Północna, Azja, Północna Afryka.[1]

Siedliska: zarośla, suche łąki [1]


Zastosowanie


Zielarstwo:

Surowiec zielarski:

Ziele rzepiku Herba Agrimoniae[1]

Zbiór surowca zielarskiego:

.

Informacje dotyczące surowca zielarskiego:

.

Skład chemiczny surowca zielarskiego: [1]

  • garbniki (pochodne kwasu elagowego oraz katechiny)
  • flawonoidy (pochodne kwercytyny)
  • triterpeny
  • leukocyjanidyny
  • witamina B oraz K
  • sole mineralne (krzem, siarka, żelazo)

Działanie surowca zielarskiego:

Ściągające, wzmacniające wydzielanie żółci, przeciwbiegunkowe, pomocniczo przy zapaleniach śluzówki żołądka oraz jelit, przy nadmiernych wzdęciach i braku apetytu. Ponadto wskazuje się korzystne działanie rzepiku przy problemach związanych z wątrobą i pęcherzykiem żółciowym. Zewnętrznie rzepik można stosować jako okłady na skórę, do płukania jamy ustnej, szczególnie przy stanach zapalnych i przy uciążliwej chrypce

Forma podania:

Napary i odwary [1]

Barwierstwo:

Z liści i pączków kwiatowych można uzyskać barwnik o kolorze złocistożółtym [1]


Źródło:
  1. 2003. Leksykon roślin leczniczych. Świat Książki, Warszawa.

Logo internetowy ogród